ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Αρχική Σελίδα>Ιατρικά Θέματα>ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑ: ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Υπεύθυνη μαθήματος : Κυπαρίση Γεωργία

ΘΕΜΑ: “ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ”

Ονοματεπώνυμο σπουδάστριας : Μαλτέζου Αικατερίνη

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή

Ορισμός του Ρατσισμού

Μορφές του Ρατσισμού

Αίτια του Ρατσισμού

Τρόποι αντιμετώπισής του Ρατσισμού

Συμπεράσματα

Περίληψη

Βιβλιογραφία

Εισαγωγή

“Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά της ελεύθερης σκέψης τους.”
Τι είναι τελικά ο ρατσισμός; Γιατί πρέπει να υφίσταται; Ποιους ανθρώπους βασανίζει και ποιοι τελικά είναι οι ρατσιστές; Υπάρχει ο ρατσισμός στην σήμερον ημέρα; Πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί;
Γενικά η λέξη ρατσισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις πράξεις μιας ομάδας ανθρώπων εναντίον μίας άλλης ομάδας. Έτσι οι ρατσιστές απορρίπτουν την διαφορετικότητα. Επίσης, οι φυλετικοί ρατσιστές θεωρούν μία συγκεκριμένη ομοιογενή ομάδα ανθρώπων ως ανώτερη, π.χ. θεωρούν τους “λευκούς” ανθρώπους ανώτερους από τους “μαύρους”. Ο ρατσισμός θεωρείται παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος του ανθρώπου στην ισότητα στους τομείς της εργασίας, της πολιτικής, της οικονομίας και άλλων παραγόντων της καθημερινότητας.
Από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ρατσισμού αποτελούν οι πεποιθήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος πίστευε ότι η ξανθή ’ρια φυλή (άνθρωποι που κατάγονται από τη φυλή των Αρίων) έχει δικαίωμα να κυβερνάει τη γη, εις βάρος όλων των άλλων. Ο κάθε λαός βρίσκει τα δικά του προσχήματα όταν θέλει να στραφεί προς το ρατσισμό. Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί τη γενετική καθαρότητα. Η Αγγλία της αποικιοκρατίας προφασίστηκε την πολιτιστική ανωτερότητα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού, συνήθως αναζητούμε πρόσχημα στην εθνική μας καταγωγή, στην ελληνικότητα μας και στην ένδοξη ιστορία μας. Είναι γεγονός ότι οι νέοι της εποχής μας δεν διακατέχονται από προκαταλήψεις και ρατσισμό τόσο όσο σε παλαιότερες εποχές

Τέτοιες πεποιθήσεις έχουν αποδειχτεί λανθασμένες από επιστημονική και ανθρωπολογική έρευνα, η οποία αποδεικνύει πώς όλοι οι άνθρωποι έχουν τον ίδιο πρόγονο, με αποτέλεσμα να έχουν τις ίδιες νοητικές και φυσιολογικές ικανότητες.

Ο ορισμός του Ρατσισμού

Ο ρατσισμός είναι το φαινόμενο κατά το οποίο μια ομάδα (κοινωνική, φυλετική, θρησκευτική, με συγκεκριμένες πεποιθήσεις) τυγχάνει αρνητικής αντιμετώπισης από μια άλλη ομοειδή ομάδα και μπορεί να διακριθεί σε πολλά είδη. Το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, και αυτό που έχει δώσει την αρχική ονομασία στην λέξη (από το αγγλικό race = φυλή), είναι ο φυλετικός ρατσισμός.

Οι ρατσιστές πιστεύουν ότι η φυλή με συγκεκριμένα εξωτερικά ή ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, έχει το δικαίωμα να θεωρεί εαυτόν ανώτερη από τις άλλες.

Γενικά η λέξη ρατσισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις πράξεις μιας ομάδας ανθρώπων εναντίον μίας άλλης ομάδας. Έτσι οι ρατσιστές απορρίπτουν την διαφορετικότητα. Επίσης, οι φυλετικοί ρατσιστές θεωρούν μία συγκεκριμένη ομοιογενή ομάδα ανθρώπων ως ανώτερη, π.χ. θεωρούν τους “λευκούς” ανθρώπους ανώτερους από τους “μαύρους”. Ο ρατσισμός θεωρείται παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος του ανθρώπου στην ισότητα στους τομείς της εργασίας, της πολιτικής, της οικονομίας και άλλων παραγόντων της καθημερινότητας.

Μορφές ρατσισμού :

-Φυλετικός ρατσισμός

-Θρησκευτικός ρατσισμός

-Κοινωνικός ρατσισμός

-Ρατσισμός ανάμεσα στα είδη : σπησισμός

– Φυλετικός: Έλληνες – Βάρβαροι, Ευρωπαίοι άποικοι – Έγχρωμοι, Εβραίοι -Χριστιανοί, Αρμένιοι – Τούρκοι, Απαρτχάιντ, Αντισημιτισμός( Γ ‘Ράιχ- Εβραίοι).

– Κοινωνικός : σε άτομα ή ομάδες( πολιτική ιδεολογία, πνευματικό επίπεδο, οικονομική κατάσταση) , επίσης απέναντι στις γυναίκες, στα άτομα με ειδικές ανάγκες, στις μειονότητες κτλ..

– Θρησκευτικός :( δόγματα: χριστιανισμός, μουσουλμανισμός, εβραϊκός, βουδισμός κτλ..)

Τα αίτια του Ρατσισμού :

Η αιτία του ρατσισμού διέρχεται από δύο όψεις. Από τη μία πλευρά βλέπουμε τη δική μας φυλή ότι είναι ανώτερη – πιο καλλιεργημένη, πιο έξυπνη, πιο πολιτιστική κτλ.- ενώ από την δεύτερη όψη, η άλλη φυλή με κάποιο τρόπο μας απειλεί (αίσθημα του φόβου) : είτε στρατιωτικά, είτε πολιτιστικά, είτε ακόμη και στο επίπεδο εξεύρεσης εργασίας.

-Οικονομικοί λόγοι ( π.χ Εκμετάλλευση μαύρων, σήμερα Αλβανών, που αποτελούν φθηνά εργατικά χέρια)
-Έλλειψη παιδείας (οι απαίδευτοι γίνονται εύκολα θύματα προπαγάνδας. Δεν μπορούν να κρίνουν. Οι επιτήδειοι μπορούν να καλλιεργήσουν στους ανθρώπους αισθήματα κατωτερότητας ή να τους φανατίσουν εναντίον άλλων ομάδων.
-Οικονομικά και πολιτικά προβλήματα μιας κοινωνίας. (Η βία, η εγκληματικότητα, η ανεργία δημιουργούν ένταση η οποία εκτονώνεται πάνω στους ξένους που γίνονται τα εξιλαστήρια θύματα).
-Επιθυμία ατόμων και λαών για απόκτηση δύναμης και εξουσίας. Συμφέροντα οικονομικά, εδαφικά, κοινωνικά, πολιτικά)
-Βαθμός επιρροής των θρησκευτικών δοξασιών.
-Ηθική εξαχρείωση. Οι άνθρωποι υιοθετούν ρατσιστικές αντιλήψεις προκειμένου να εκμεταλλευτούν τον συνάνθρωπο τους.
-Κοινωνική διαστρωμάτωση. Ανισότητα στην παροχή ευκαιριών. Η κοινωνική ισότητα είναι περισσότερο θεωρία παρά πρακτική.
-Προκαταλήψεις που δημιουργούνται από την οικογένεια, την παράδοση, από το περιεχόμενο των σπουδών του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
-Εθνικιστικά αίτια. (Οι μικροί λαοί φοβούνται την αφομοίωση τους από τους μεγάλους και ισχυρούς και χρησιμοποιούν τον εθνικισμό ως ασπίδα διασφάλισης της ταυτότητας τους).

Τρόποι αντιμετώπισης :

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την παιδεία που έλαβε και από τον πολιτισμό στον οποίο ανατράφηκε, έχει μέσα του την ίδια φλόγα της ανθρώπινης φύσης που έχουμε κι εμείς: έχει δηλαδή την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ζει σε κοινωνία, να σκέπτεται, να χαίρεται, να θαυμάζει. Ίσως σε κάποια εξωτερικά ιδιώματα ή σε κάποιες συνήθειες να διαφέρει από εμάς, αλλά αυτό θα έπρεπε να ξυπνούσε το ενδιαφέρον μας μάλλον – πώς να γνωριστούμε καλύτερα – παρά το φόβο, την κατάκριση, την περιφρόνηση.
Ο Πολιτισμός είναι ίσως το πιο ισχυρό αντίδοτο στο ρατσισμό κι ότι η εκπαίδευση θα δώσει τη σωστή και οριστική λύση σ’ ένα πρόβλημα που για αιώνες απασχολεί τον πλανήτη μας και που υπήρξε μια μόνιμη πηγή συγκρούσεων ανάμεσα στους λαούς.
Συγκεκριμένα πρέπει :
1. Η Παιδεία του λαού να κρίνει, να μην πέφτει θύμα προπαγάνδας. Η παιδεία πρέπει να είναι ανθρωπιστική.
2. Η Πολιτική ηγεσία να μην ενθαρρύνει ρατσιστικές εκδηλώσεις. Παράλληλα πρέπει να ασκεί υπεύθυνη πολιτική για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις μειονότητες.
3. Η διαμόρφωση της εθνικής συνείδησης πρέπει να γίνεται στη σωστή της διάσταση. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι πολιτισμοί αλληλοσυμπληρώνονται και δεν υπάρχουν χάσματα ανάμεσα τους.
4. Τα Μ. Μ. Ε. πρέπει να μην καλλιεργούν ρατσιστικές αντιλήψεις. Να προβάλλουν τα μηνύματα και των πνευματικών ανθρώπων.
5. Οι πολιτιστικές ανταλλαγές μεταξύ των λαών κα η επαφή με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους είναι ένα μέσον καταπολέμησης του ρατσισμού.
6. Ο κάθε πολίτης πρέπει να διαθέτει κοινωνική συνείδηση.
7. Η οικογένεια πρέπει να μην περνάει προκαταλήψεις στα νεαρά μέλη της.
8. Οι Διεθνείς Οργανισμοί από τη μεριά τους μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις , οικονομικές ή διπλωματικές, σε όλους όσους καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν σέβονται την ανθρώπινη υπόσταση του κάθε ατόμου.

Συμπεράσματα :

Οι κοινωνικές ταυτότητες είναι πολλές, είναι ιεραρχημένες και άνισες. Οι προκαταλήψεις και οι διακρίσεις στηρίζονται σε στοιχεία των ταυτοτήτων που θεωρούνται αυτονόητα. Με τα «αυτονόητα» και «αυθεντικά» της χαρακτηριστικά η κάθε κοινωνική ταυτότητα γίνεται στερεότυπο και αυτό οδηγεί στις κοινωνικές διακρίσεις. Παρά ταύτα, συνεπάγεται ο ορισμός του ρατσισμού.(Είτε φυλετικός, είτε θρησκευτικός, είτε κοινωνικός, είτε ενδιάμεσος). Πολλές φορές θα ακούσαμε τις διακρίσεις αυτές με εκφράσεις όπως : « Α! ο αντίχριστος., Α! ο αγράμματος., Α! ο αλβανός. Κλπ.». Ακριβώς επειδή οι κοινωνικές ταυτότητες γίνονται αντιληπτές από τον κοινό νου σαν στατικές και «φυσικές», η ζωντανή απόδειξη με την παρουσία «άλλων» που είναι «διαφορετικοί» προκαλεί καχυποψία ή και εχθρότητα.

Συμπεριλαμβανομένων δε της ετεροχρονισμένης δομικής αντιπαλότητας και βάση βιντεοσκοπήσεων και διατριβών, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ζούμε σε μία ρατσιστική κοινωνία η οποία έχει σαν προέλευσή της και σαν καταπολέμησή της μία κοινή πηγή. Την παιδεία, η οποία έχει ως απώτερο σκοπό το κέρδος.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας : πως αν ήμασταν όλοι ίδιοι, καθώς αν σκεφτόμασταν κι αν ενεργούσαμε όλοι το ίδιο, τότε η πλήξη και η ανία θα διέκρινε ολόκληρη τη ζωή μας.

« Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ύπαρξη
της προσωπικότητάς τους. »

Περίληψη

Ο ρατσισμός γεννιέται και δημιουργείτε σε κάθε σημείο του πλανήτη. Και θα συνεχίσει. Πρόκειται για μία «μάστιγα» των ανθρώπων δύσκολης και μακρόχρονης αντιμετώπισης. Κατά την οποία μία φυλή ανθρώπων θεωρεί και αισθάνεται ανώτερη από μία άλλη φυλή είτε ότι θεωρεί να έχει περισσότερα ή ακόμα και ανώτερα δικαιώματα ή προνόμια συγκριτικά με την άλλη φυλή ή ομάδα.
Ο ρατσισμός διακρίνεται σε φυλετική διάκριση, κοινωνική διάκριση, θρησκευτική διάκριση και τα ενδιάμεσα είδη τους.
Κύρια αίτια του Ρατσισμού είναι : οικονομικά, παιδείας , πολιτικά , εθνικιστικά, προκαταλήψεις, δύναμης και εξουσίας , θρησκευτικά, ηθικά κλπ.
Οι τρόποι αντιμετώπισής του είναι πολλοί αλλά ο βασικότερος παράγοντας είναι ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και με συνδυασμό την εκπαίδευση, δίνουν μία μόνιμη λύση στην κοινωνική «μάστιγα». Η αποδοχή της διαφορετικής ταυτότητας του ανθρώπου δεν θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί , αλλά να μας προκαλεί το ενδιαφέρον για το ξεχωριστό και για το μη κατεστημένο. Οι κοινωνικές προκαταλήψεις ξεκινάνε ακριβώς από την αντιμετώπιση των ταυτοτήτων σαν να ήταν φυσικές και άρα αυθεντικές.

Βιβλιογραφία

www.help-net.gr

www.imlarisis.gr

http://el.wikipedia.org

 

 

 

 

Εγγραφείτε για τα για ενημερωτικά δελτία μας(newsletters)!

Newsletters Απλό κείμενοHTML Μήνυμα e-mail  

Προβολή όλων

 

Διαβάστε το τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΤΑΛΑΝΤΟ

 

Ευαγές Ίδρυμα “Ο Επιούσιος” Συσσίτια απόρων της Ι.Μ. Λαρίσης & Τυρνάβου